به دست گرم عاشقی دوباره می سپارمت

           غزل تو ای غرال من ستاره شمال من   

                     همیشه تا همیشه ها به دیده می نگارمت

                          بهار در بهار من امید ماندگار من 

                         به دفتر سپید دل همیشه می نگارمت   

       بیا به چشم باغ من به باور سراغ من که     

                        لحظه لحظهدر دلم چو عشق می فشارمت 

               قسم به نام هر چه او به میل حس گفتتگو 

                که دانه دانه مثل مو چو شانه می فشارمت 

         پرنده ی زمین من هیشه نازنین من       

                       تو را ندیده ام ولی ندیده دوست می دارمت

       سکوتم را به باران هدیه کردم

                                     تمام زندگی را گریه کردم

        نبوی در فراق شانهایت

                                   به هر خاکی رسیدم تکیه کردم

   شب بود

        .شمع بود.

           من بودم وغم.........شب رفت شمع سوخت

                                           .من ماندم و غم

   گریه کردن تا سحر کار من است

                               شاهد من چشم بیدار من است  

      فکر کردم که او یار من است 

                                نه.فقط در فکر آزار من است

     اگر دنیای ما دنیای سنگ است بدان سنگینی سنگ هم قشنگ است

         اگر دنیای ما دنیای درد است بدان عاشق شدن از بحر و رنج است

       اگر عاشق شدن پس یک گناه است دله عاشق شکستن صد گناه است

                    از دست عزیزان چه بگویم گله ای نیست

                   گر هم گله ای هست دگر حوصله ای نیست

                     سرگرم به خود زخم زدن در همه عمرم

                  هر لحظه جز این دسته مرا مشغله ای نیست

                        دیریست که از خانه خرابان جهانم

                     بر سقف فرو ریخته ام .چلچه ای نیست

                        در حسرت دیدار تو تو اوره ترینم

                      هر چند که تا منزل تو فاطله ای نیست

خدانگهدار به همه ی دوستان ..........